Książka o finansach Jareda Kushnera. Zapowiedź pozwu i stanowcze zaprzeczenia

W Stanach Zjednoczonych ukazała się książka Matthew Cole’a „Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East”, opisująca domniemane finansowe zaplecze bliskowschodniej dyplomacji Jareda Kushnera z czasów pierwszej kadencji Donalda Trumpa. Zięć prezydenta i jego ówczesny wysłannik na Bliski Wschód odrzuca wszystkie ustalenia, nazywa je „kompletnie szalonymi”, domaga się wycofania fragmentu opublikowanego przez „Vanity Fair” i zapowiada krok prawny przeciwko wydawnictwu Simon & Schuster. Jak dotąd nie ma publicznego potwierdzenia, że pozew rzeczywiście trafił do sądu.

| Element | Szczegół z materiału źródłowego | Status |
| Książka | „Princes and Thieves”, autor Matthew Cole, wydawnictwo Simon & Schuster | Premiera w USA w tygodniu 28 października 2026 |
| Fragment | Przedpremierowa publikacja w „Vanity Fair” w czwartek przed premierą | Kushner żąda retraktacji |
| Główny zarzut | Dwa konta („Alpha” i „Beta”) zasilone łącznie co najmniej 2 mld USD przez MBZ i MBS | Twierdzenie autora, oparte głównie na źródłach anonimowych |
| Konto „Alpha” | First Abu Dhabi Bank, około 750 mln USD, tzw. fundusz polityki zagranicznej | Brak dokumentów potwierdzających w książce |
| Reakcje oficjalne | Ambasady Arabii Saudyjskiej i ZEA oraz rząd Holandii bez komentarza | „The Guardian” nie otrzymał odpowiedzi |

Co zawiera książka

Cole opisuje dwa rachunki bankowe, nazwane w książce „Alpha” i „Beta”, które miały zostać założone dla Kushnera przez emirackiego księcia Mohameda bin Zayeda (MBZ) i saudyjskiego księcia Mohammeda bin Salmana (MBS) w czasie pierwszej kadencji Trumpa. Według autora pomysł narodził się w 2017 roku, a księcia mieli początkowo proponować wspólny fundusz, z którego finansowano by projekty i cele polityki zagranicznej realizowane na rzecz prezydenta. Koncepcja opłacenia muru na granicy USA z Meksykiem miała nie wypalić, ale — jak twierdzi Cole — „MBZ i MBS początkowo, a potem sam MBZ, wpłacili co najmniej 2 mld USD do co najmniej dwóch banków dla Kushnera”.

Konto „Alpha” miało znajdować się w First Abu Dhabi Bank, największym banku Zjednoczonych Emiratów Arabskich, i zawierać około 750 mln USD przeznaczonych na „fundusz polityki zagranicznej”, nadzorowany przez Kushnera i MBZ i mający pomóc w zakończeniu konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Autor cytuje też źródło, według którego Kushner „szukał skrótów w swojej dyplomacji”. W książce pojawia się również relacja, jakoby najwyższy rangą urzędnik wywiadu ZEA Ali Al Shamsi miał nazwać Kushnera „najdroższym pracownikiem, jakiego kiedykolwiek mieliśmy”. Cole twierdzi ponadto, że kontami częściowo zarządzano z iPhone’a Kushnera, który miał zostać zhakowany przez rosyjski i holenderski wywiad. Rząd Holandii odmówił komentarza w tej sprawie.

Reakcja Kushnera

Kushner odniósł się do zarzutów na własnej stronie internetowej oraz w serwisie X. Napisał, że „zaprzeczyliśmy każdemu z tych twierdzeń oficjalnie, a mimo to autor nie przedstawił ani jednego dowodu na ich poparcie”. Podkreślił, że w opisywanym okresie był „jedną z najbardziej kontrolowanych osób na świecie”, objęty intensywnym zainteresowaniem mediów, wieloma śledztwami kongresowymi i postępowaniem specjalnego prokuratora, z którym współpracował dobrowolnie i złożył ponad 30 godzin zeznań. Jego zdaniem żadna z tych spraw nie wypłynęła, „bo żadne z tych wydarzeń nigdy nie miało miejsca”.

„The Guardian” zwrócił się o komentarz do pełnomocników Kushnera z kancelarii Clare Locke oraz do Chada Mizelle’a. Odpowiedzi nie otrzymał.

„Nie ma żadnych kont i nigdy ich nie było”

Gazeta cytuje też Alejandro Brito, adwokata, który reprezentował Trumpa w kilku sprawach o zniesławienie. Powiedział on Cole’owi, że „w czasie pracy dla prezydenta Trumpa Kushner zawsze reprezentował i zabiegał o interesy Stanów Zjednoczonych i prezydenta Stanów Zjednoczonych i nie zawierał żadnych porozumień ani ustaleń z przywódcami lub urzędnikami obcych państw, które nie zostałyby uzgodnione przez prezydenta i zgodne z interesem USA”. Bryto miał dodać, że każde twierdzenie, iż Kushner wiedział o jakimkolwiek rachunku powiązanym z rządem, miał do niego dostęp, upoważnienie lub nim kierował, jest „całkowicie fałszywe i zniesławiające”, oraz że „nie ma żadnych kont i nigdy ich nie było”. Uwaga: nazwisko adwokata w materiale źródłowym zapisano jako Brito, a w jednym miejscu jako Bryto — to rozbieżność redakcyjna w tekście oryginalnym, nie odrębna osoba.

Anonimowe źródła i brak dokumentacji

To najsłabszy punkt publikacji i zarazem główny argument obrońców Kushnera. Cole opiera relację przeważnie na źródłach anonimowych i nie zamieszcza zdjęć e-maili ani innych dokumentów. Obszerne przypisy wskazują źródła informacji, w tym wywiady poufne. „The Guardian” zaznacza, że ambasady Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie odpowiedziały na pytania.

Dlaczego sprawa wraca teraz

Kushner nie pełni obecnie oficjalnej funkcji, ale nadal uczestniczy w kształtowaniu polityki zagranicznej USA i podróżuje po świecie u boku nowojorskiego dewelopera Steve’a Witkoffa, w tym w sprawie pokoju w Ukrainie — według gazety na warunkach korzystnych dla Rosji. Książka wpisuje się w szerszy obraz regionu, który Cole opisuje jako miejsce, gdzie szantaż jest równie powszechnym narzędziem polityki jak tortury i morderstwa. Autor przywołuje zabójstwo saudyjskiego dziennikarza Dżamala Chaszukdżiego w Turcji w 2018 roku, zlecone według niego przez MBS, oraz śmierć emirackiego dziennikarza i poety Habiba Al Sayegha w 2019 roku, którego zabić mieli agenci MBZ. Oba opisy to twierdzenia autora, nie ustalenia sądu.

Tłem jest też bilans regionalny: USA i Izrael przygotowują nowe uderzenia w trwającej ósmy miesiąc wojnie z Iranem, Arabia Saudyjska walczy z rebeliantami Huti w Jemenie, a od ataków Hamasu z 7 października 2023 roku izraelska ofensywa w Strefie Gazy pochłonęła ponad 74 tys. ofiar po stronie palestyńskiej.

Co pozostaje niejasne

Nie wiadomo, czy jakikolwiek pozew został złożony i w jakim sądzie. Brak niezależnego potwierdzenia istnienia kont „Alpha” i „Beta”, ich sald oraz przepływów. Nie znamy treści ewentualnych pism pełnomocników do „Vanity Fair” i Simon & Schuster. Nie wiadomo też, czy wydawca zamierza bronchić publikacji, czy ją zmieniać. Czytelnik może samodzielnie sprawdzić trzy rzeczy: przedpremierowy fragment w „Vanity Fair”, oficjalne stanowisko wydawcy oraz rejestry sądowe pod kątem pozwu. Warto przy tym pamiętać, że książka reporterska nie jest wyrokiem — opisuje zarzuty, a nie stwierdza winy.

Źródło: The Guardian World — https://www.theguardian.com/us-news/2026/oct/28/jared-kushner-book-claims

Datos clave