Umowa na czas określony to jedna z najczęściej wybieranych form zatrudnienia w Polsce. W 2025 roku nadal obowiązują limity określone w Kodeksie pracy, które mają chronić pracownika przed wieloletnim zatrudnieniem na tymczasowych warunkach. W tym artykule wyjaśniamy, ile może trwać taka umowa, ile razy można ją przedłużyć, jak wygląda wypowiedzenie i jakie prawa przysługują pracownikowi.
Czym jest umowa na czas określony i jakie ma ograniczenia
Umowa na czas określony jest zawierana na konkretny okres, po którym wygasa bez potrzeby wypowiadania. Kodeks pracy (art. 25¹) wprowadza trzy kluczowe limity, które obowiązują od 2016 roku i pozostają aktualne w 2025 roku:
- Łączny czas trwania wszystkich umów na czas określony między tymi samymi stronami nie może przekroczyć 33 miesięcy.
- Liczba kolejnych umów na czas określony (odstęp między nimi nie może być dłuższy niż 3 miesiące) nie może przekroczyć 3.
- Po przekroczeniu któregokolwiek z tych limitów umowa przekształca się w umowę na czas nieokreślony.
Limit 33 miesięcy i 3 umów dotyczy wszystkich pracodawców, ale istnieje kilka wyjątków, o których piszemy w dalszej części.
Ile razy można przedłużyć umowę na czas określony
Pracodawca może zawrzeć maksymalnie trzy kolejne umowy na czas określony z tym samym pracownikiem. Jeżeli przerwa między umowami jest dłuższa niż 3 miesiące, kolejna umowa nie jest traktowana jako kontynuacja – licznik zaczyna się od nowa.
Przykłady przedłużeń
| Sytuacja | Limit | Skutek |
|---|---|---|
| Pierwsza umowa na 12 miesięcy, druga na 12 miesięcy | Łącznie 24 miesiące, 2 umowy | Można zawrzeć trzecią (do 33 miesięcy) |
| Trzy umowy po 11 miesięcy każda bez przerwy | Łącznie 33 miesiące, 3 umowy | Kolejna umowa musi być na czas nieokreślony |
| Dwie umowy po 18 miesięcy każda | Łącznie 36 miesięcy > 33 miesiące | Limit czasu przekroczony – umowa przekształca się w stałą |
| Umowa na 6 miesięcy, przerwa 4 miesiące, nowa umowa | Przerwa > 3 miesiące | Nowa umowa nie wlicza się do limitu 3 umów |
Ważne: Przekroczenie limitu czasu (33 miesiące) lub liczby umów (3) powoduje automatyczne przekształcenie w umowę na czas nieokreślony. Pracownik nie musi składać żadnego wniosku – dzieje się to z mocy prawa.
Wypowiedzenie umowy na czas określone
Umowa na czas określony może być wypowiedziana tylko wtedy, gdy strony przewidziały taką możliwość w treści umowy. Jeżeli umowa milczy na ten temat, wypowiedzenie jest niedopuszczalne – umowa trwa do końca ustalonego okresu.
Okres wypowiedzenia
Jeśli umowa przewiduje możliwość wypowiedzenia, okres wypowiedzenia zależy od stażu u pracodawcy:
| Staż u danego pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|
| Poniżej 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| Od 6 miesięcy do 3 lat | 1 miesiąc |
| Powyżej 3 lat | 3 miesiące |
Okres wypowiedzenia liczy się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie. Wyjątek stanowi dwutygodniowy okres – kończy się on w sobotę.
Wypowiedzenie bez okresu
Pracodawca może rozwiązać umowę na czas określony bez wypowiedzenia tylko w przypadkach określonych w Kodeksie pracy, np. ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, popełnienie przestępstwa czy nieusprawiedliwiona nieobecność. Pracownik może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia, gdy pracodawca dopuści się ciężkiego naruszenia obowiązków wobec pracownika.
Prawa pracownika na umowie na czas określony
Pracownik zatrudniony na czas określony ma takie same prawa jak pracownik na czas nieokreślony, z kilkoma zastrzeżeniami:
- Urlop wypoczynkowy – nalicza się na takich samych zasadach (20 lub 26 dni rocznie).
- Urlop macierzyński i rodzicielski – pełne prawo, niezależnie od rodzaju umowy.
- Ochrona przed wypowiedzeniem – w okresie ciąży, urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego pracodawca nie może wypowiedzieć umowy na czas określony.
- Odszkodowanie – za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy na czas określony przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.
- Świadczenia chorobowe – takie same jak przy umowie na czas nieokreślony (wynagrodzenie chorobowe i zasiłek).
Różnica: Pracownik na czas określony nie ma gwarancji zatrudnienia po zakończeniu umowy. Nie przysługuje mu odprawa z tytułu zwolnienia grupowego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Wyjątki od limitów
Nie wszystkie umowy na czas określony podlegają limitom 33 miesięcy i 3 umów. Wyjątki dotyczą:
- Umów na zastępstwo – nie wliczają się do limitu, jeśli są zawarte na czas nieobecności innego pracownika.
- Umów zawartych na czas wykonywania pracy dorywczej lub sezonowej – pod warunkiem że charakter pracy uzasadnia takie rozwiązanie.
- Umów zawartych na czas kadencji – np. w przypadku członków zarządu czy rad nadzorczych.
- Umów z pracownikami tymczasowymi – w przypadku agencji pracy tymczasowej limity liczone są odrębnie.
Co powinieneś sprawdzić w swojej umowie
Przed podpisaniem lub przedłużeniem umowy na czas określony warto zweryfikować kilka kwestii:
Czy umowa zawiera klauzulę o możliwości wypowiedzenia? – Jeżeli nie, nie możesz jej wcześniej rozwiązać (chyba że za porozumieniem stron).
2. Jaki jest łączny czas twoich umów u tego samego pracodawcy? – Przekroczenie 33 miesięcy daje ci prawo do umowy na czas nieokreślony.
3. Czy to już trzecia umowa? – Po trzeciej kolejnej umowie pracodawca ma obowiązek zaproponować umowę stałą.
4. Czy przerwy między umowami są krótsze niż 3 miesiące? – Dłuższa przerwa resetuje licznik umów.
5. Czy pracodawca prawidłowo nalicza urlop? – Urlop nalicza się proporcjonalnie do okresu zatrudnienia, ale nie może być niższy niż wymiar podstawowy.
Podsumowanie
Umowa na czas określony w 2025 roku to wciąż popularna forma zatrudnienia, ale obwarowana ścisłymi limitami, które mają chronić pracownika przed wieloletnią tymczasowością. Znajomość zasad – maksymalnie 33 miesiące i 3 umowy – pozwala świadomie negocjować warunki i egzekwować swoje prawa. W razie wątpliwości warto skonsultować się z prawnikiem lub inspekcją pracy, zwłaszcza gdy pracodawca próbuje ominąć przepisy przez długie przerwy lub sztuczne zmiany stanowisk.
Źródła i weryfikacja
Materiał przygotowano jako praktyczną notatkę redakcyjną. Przed decyzjami prawnymi, finansowymi lub urzędowymi sprawdzaj dane w źródle pierwotnym.
- Oficjalne źródła i weryfikacja redakcyjna