Progresywne organizacje w Australii zmieniają strategię wobec One Nation. Rezygnują z osobistych ataków

Australijskie organizacje progresywne oraz centrala związkowa Trades Hall Council w stanie Wiktoria zmieniają taktykę przed wyborami stanowymi w listopadzie 2026 roku. Zamiast osobistych ataków na liderkę prawicowego ugrupowania One Nation, Paulinę Hanson, kampanie skupią się na bezpośrednich rozmowach z wyborcami o problemach ekonomicznych. Decyzja zapadła po analizie skuteczności dotychczasowych działań.

Dlaczego ataki personalne okazały się nieskuteczne

Badania przeprowadzone przez firmę sondażową Redbridge po wyborach uzupełniających w okręgu Farrer wykazały, że ostre ataki na charakter liderki One Nation przynoszą efekt odwrotny do zamierzonego. Organizacja GetUp wydała wcześniej setki tysięcy dolarów na reklamy personalnie krytykujące Hanson oraz jej zastępcę Barnaby’ego Joyce’a, łącząc ich z postacią Donalda Trumpa. Mimo to One Nation wygrało w tym okręgu zdecydowaną większością głosów.

Jak podaje australijskie wydanie The Guardian, strategowie GetUp podczas zamkniętej wideokonferencji z setkami członków przekazali jasne wytyczne: „Nie atakujcie Paulinę Hanson osobiście i nie nazywajcie jej rasistką. Choć to kuszące, takie działanie tylko utwierdza jej zwolenników w przekonaniu, że jest outsiderką atakowaną przez establishment.”

Nowa strategia rozmów z wyborcami

Oscar Kaspi-Crutchett, starszy badacz z Trades Hall Council, wyjaśnia, że wyborcy rozważający poparcie One Nation zamykają się na argumenty, gdy postrzegają ataki personalne jako ignorujące ich uzasadnione obawy ekonomiczne. Kluczowym elementem nowego podejścia jest uważne słuchanie rozmówców i kierowanie rozmowy w stronę kwestii pracowniczych.

„Nie słuchajcie słów, słuchajcie rytmu tego, co mówią” – radzi Kaspi-Crutchett. „Może zaczynać od teorii spiskowych o Billu Gatesie, ale w końcu dojdzie do tego, że jego dziecko nie stać na mieszkanie.”

Związkowcy podkreślają, że tradycyjny ruch pracowniczy cieszy się największym zaufaniem społecznym właśnie w obszarach warunków pracy, urlopów macierzyńskich i praw pracowniczych. To tam One Nation jest najbardziej podatne na krytykę.

Rola bezpośredniego dialogu w terenie

Nowa strategia kładzie nacisk na rozmowy prowadzone przez lokalnych działaczy – pielęgniarki, pracowników fizycznych, nauczycieli. Według Kaspi-Crutchetta, to właśnie oni mają większą wiarygodność u wyborców niż krajowi politycy, którzy „utracili zaufanie wśród osób, do których Hanson kieruje swój przekaz”.

„Pielęgniarka na progu domu może zdziałać nieskończenie więcej niż legion ministrów i sekretarzy prasowych” – stwierdził badacz.

GetUp zalecił również, aby nie atakować osobiście miliarderki Giny Rinehart, głównej sponsorce One Nation. Choć związki Hanson z Rinehart są problematyczne, kampania oparta na tym wątku może być odbierana jako standardowy atak partyjny.

Co pozostaje niejasne

Nowa strategia budzi kontrowersje wśród części działaczy, którzy obawiają się, że rezygnacja z nazywania rasizmu po imieniu może być odebrana jako przyzwolenie na ksenofobiczne poglądy. Kaspi-Crutchett przyznaje, że „dla wielu osób ignorowanie rasizmu Hanson nie jest możliwe ani pożądane”. Dodaje jednak, że rasizm liderki One Nation należy przedstawiać nie jako wadę charakteru, ale jako „wyrafinowane narzędzie polityczne, które sztucznie tworzy podziały między grupami”.

Nie wiadomo jeszcze, czy nowa taktyka przyniesie oczekiwane rezultaty w wyborach w Wiktorii. Poprzednie kampanie oparte na personalnych atakach nie tylko nie osłabiły One Nation, ale zdaniem analityków mogły przyczynić się do wzrostu poparcia dla tego ugrupowania.

Źródło: The Guardian, https://www.theguardian.com/australia-news/2026/sep/13/do-not-call-her-a-racist-anti-pauline-hanson-strategists-tell-campaigners-character-attacks-wont-work-in-victoria