Zieloni w PE wybierają współprzewodniczących. Cztery kandydatury, jeden spór o kurs grupy

Grupa Zielonych w Parlamencie Europejskim wybierze we wtorek dwoje nowych współprzewodniczących. O stanowiska ubiega się czworo europosłów: Niemka Terry Reintke, Rumun Nicolae Ștefănuță, Szwedka Isabella Lövin i Belgijka Sara Matthieu.

Głosowanie jest częścią śródokresowej zmiany obsady najważniejszych stanowisk w Parlamencie Europejskim. Zieloni przeprowadzą je wcześniej niż inne grupy, ponieważ w maju Bas Eickhout zrezygnował z funkcji lidera oraz mandatu europosła. Według POLITICO jego odejście nastąpiło po ujawnieniu nieujawnionych wcześniej relacji z pracownikami.

Wynik ma znaczenie nie tylko personalne. Grupa próbuje odbudować wpływy po stratach w wyborach europejskich w 2024 roku i przygotować się do kampanii przed wyborami w 2029 roku.

Kandydaci i ich propozycje

Faworytką wyścigu jest Terry Reintke, która od 2022 roku współkieruje grupą Zielonych. Niemiecka europosłanka opowiada się za utrzymaniem pragmatycznych negocjacji w Parlamencie, ale chce jednocześnie, by Zieloni byli bardziej widoczni poza jego murami.

Reintke mówiła POLITICO, że ugrupowanie powinno częściej komunikować się bezpośrednio z obywatelami i mocniej angażować się w działania w terenie. Jej zdaniem bardziej ofensywny styl nie musi oznaczać automatycznego przejścia do opozycji wobec Komisji Europejskiej. Zieloni nadal mogą popierać rozwiązania, które uznają za korzystne, i odrzucać te, które nie przynoszą im politycznych efektów.

Nicolae Ștefănuță, który dołączył do Zielonych w 2023 roku po odejściu z frakcji liberalnej, buduje kampanię wokół doświadczeń z wyborów europejskich. Według przedstawionych przez niego danych jako niezależny kandydat zebrał ponad 100 tys. podpisów i uzyskał 300 tys. głosów.

Rumuński europosł chce większej roli dla mniejszych delegacji narodowych. Przekonuje, że grupa nie powinna zakładać z góry, iż każda propozycja musi prowadzić do konfrontacji z innymi frakcjami. Jednocześnie krytykuje utrzymywanie dotychczasowego sposobu działania i deklaruje, że chce budować porozumienie między delegacjami z różnych części Europy.

Isabella Lövin stawia na doświadczenie w rządzie i kontakty polityczne. W latach 2016–2021 była szwedzką minister rozwoju międzynarodowego, minister środowiska i wicepremierką. Wcześniej, w latach 2009–2014, zasiadała w Parlamencie Europejskim.

Lövin chce, aby Zieloni nadal próbowali wpływać na prace legislacyjne, ale równocześnie byli bardziej zdecydowani w sprawach zrozumiałych dla wyborców. Jej zdaniem doświadczenie wyniesione ze współpracy z ministrami państw UE może pomóc grupie w odzyskaniu znaczenia. Szwedka zakłada, że jej profil polityczny dobrze uzupełniałby aktywistyczne i oddolne zaplecze Reintke.

Czwartą kandydatką jest belgijska europosłanka Sara Matthieu. Łączy w swojej ofercie doświadczenie pracy oddolnej z nastawieniem na negocjacje i znajomość polityki środowiskowej. W rozmowie z POLITICO podkreślała, że Zieloni muszą jasno sprzeciwiać się dalszemu wycofywaniu się z celów środowiskowych. Jednocześnie nie odrzuca całkowicie pracy nad kompromisami w Parlamencie.

Spór o współpracę z większością

Wewnętrzna debata dotyczy przede wszystkim relacji z większością popierającą Komisję Europejską Ursuli von der Leyen. Część delegacji chce kontynuować negocjacje z Europejską Partią Ludową, która pozostaje najważniejszą siłą po prawej stronie parlamentarnej większości. Inni Zieloni naciskają na ostrzejszą krytykę Komisji i gotowość do głosowania przeciwko jej propozycjom.

Reintke jako przykład skuteczności negocjacji wskazuje unijny cel klimatyczny na 2040 rok. Jest on mniej ambitny, niż chcieliby Zieloni, ale nadal obowiązuje. Z kolei wszyscy kandydaci podkreślają potrzebę wyjścia poza sam Parlament: większej obecności w mediach, bezpośredniego kontaktu z wyborcami i mobilizacji społecznej.

Co pozostaje niejasne

Przed głosowaniem nie wiadomo, które dwoje kandydatów zdobędzie poparcie 53-osobowej grupy. Nie jest też przesądzone, jak dokładnie rozłoży się równowaga między zwolennikami dalszej współpracy z Komisją a politykami domagającymi się bardziej opozycyjnego kursu.

Sam wybór liderów nie przesądzi o każdym przyszłym głosowaniu. Nowe kierownictwo będzie musiało uwzględniać stanowiska krajowych delegacji, które różnią się oceną współpracy z większością oraz priorytetów kampanii przed 2029 rokiem. Na tym etapie można więc mówić o wyborze kierunku politycznej debaty, a nie o gotowym programie całej grupy.

Po ogłoszeniu wyników warto sprawdzić, czy nowi współprzewodniczący potwierdzą dotychczasowe poparcie dla wybranych elementów polityki Komisji, czy też zapowiedzą wyraźne zaostrzenie kursu. Sam fakt zwycięstwa konkretnego kandydata nie będzie jeszcze dowodem na całkowitą zmianę strategii Zielonych.

Źródło: POLITICO Europe, https://www.politico.eu/article/meet-the-4-lawmakers-vying-to-lead-the-green-charge-in-the-eu-parliament/